TERROT 125, 1951: Κάν’ το σαν αμερικάνικο αυτοκίνητο

Χωρίς τη γαλλική φινέτσα, με τον αμερικάνικο αέρα

Θα φτιάξουμε ένα σκούτερ που θα μοιάζει με αμερικάνικο αυτοκίνητο” πρέπει να φώναξε ο πρόεδρος της ιστορικής φίρμας Terrot εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’50, που ώθησε τη σχεδίαση του πρώτου σκούτερ της εταιρίας να φτάσει σε αυτά τα… επίπεδα. Κείμενο: Νίκος Παντελούς

Το Terrot VMS 125 ήταν μια επιτυχία της εποχής. Ήταν ένα σκούτερ “λαϊκό” με δίχρονο κινητήρας και πολύ συντηρητικό στυλ, που συνάμα μετάφερε και μια αύρα γεροδεμένου, αξιόπιστου δίτροχου.

Το πλαίσιο ήταν διπλό σωληνωτό και καλοφτιαγμένο, η μπροστινή ανάρτηση είχε έναν βραχίονα, στα δεξιά. Αριστέρα ο μπροστινός τροχός φαινόταν “γυμνός”, έμοιαζε αιωρούμενος και σε συνδυασμό με τη μονόμπρατση πίσω ανάρτηση και τον επίσης γυμνό τροχό, οι δυο τους έμοιαζαν διαβολικά με τους αντίστοιχους αυτοκινήτου. Ούτε αυτό είχε γίνει κατά λάθος.


Η
Terrot ήταν μια κατασκευάστρια εταιρία με έδρα την Ντιζόν της Γαλλίας, παρόλο που η εταιρία είχε ιδρυθεί στη Γερμανία, το 1862, αλλά η παραγωγή ποδηλάτων αρχικά και αργότερα μοτοσυκλετών άρχισε στη Γαλλία το 1890. Το 1902, η Terrot έφτιαξε την πρώτη της μοτοσυκλέτα με κινητήρα 2 ίππων (έναν ελβετικής κατασκευής Zédel) και κάποια στιγμή κατάφερε να φτιάξει γκάμα με μοντέλα μέχρι 500 κυβικών.

Η πρώτη της δικύλινδρη μοτοσυκλέτα ήρθε το 1905 και από το 1915 και μετά προμήθευε τον Γαλλικό στρατό, ενώ το 1926 το εργοστάσιο παρήγαγε την 100.000ή του μοτοσυκλέτα.

Η Terrot κέρδισε το 1932 τις κατηγορίες των 250cc, 350cc και 500cc στο Γαλλικό πρωτάθλημα ταχύτητας και αργότερα στον Β’ Παγκ. Πόλεμο έφτιαχνε ακόμα και μοντέλο με κινητήρα 750cc.

Το 1951, η Terrot βλέποντας την επιτυχία των Ιταλών (Vespa – Lambretta) παρουσίασε το πρώτο της σκούτερ, το VMS, ενώ συγχρόνως έκανε στροφή προς τα μοτοποδήλατα και τις ελαφριές μοτοσυκλέτες.

Φθηνή μετακίνηση ήταν το ζητούμενο εκείνη την εποχή, αλλά τελικά η Terrot δεν τα κατάφερε εμπορικά. Το 1958 αγοράστηκε από την επίσης γαλλική Peugeot και τρια μόλις χρόνια μετά, το λουκέτο σταμάτησε κάθε δραστηριότητα.

Παρότι το σκούτερ είχε ξεκινήσει το 1951 με κινητήρα 98 κυβικών, μέχρι το ’55 είχε ανέβει στα 125 και το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τρεις σχέσεις.

Φορούσε 8 ιντσών τροχούς και 7λιτρο ντεπόζιτο, έπιανε τελική 70 χ.α.ω και το ψευδώνυμό του ήταν πολύ έξυπνο: “ScooTerrot”.

Παράλληλα η “αυτοκινητιστική” του εμφάνιση έδινε την εντύπωση της αξιοπιστίας, ενώ συγχρόνως το σκούτερ ήταν και καλοφτιαγμένο, άσε που διέθετε και πορτμπαγκάζ (μικρό) πάνω από τον μπροστινό τροχό.

Πραγματικά πάνω στη σέλα του, άνθρωποι διένυαν πολλά απροβλημάτιστα χιλιόμετρα, ενώ δεν έλλειψε – από δυο τρελούς αναβάτες – η σχεδόν απαραίτητη για τους δίτροχους Γάλλους δοκιμασία: η διάσχιση της Αφρικανικής Σαχάρας!

Η παραγωγή του συμπαθητικού και τόσο χαρακτηριστικού σκούτερ σταμάτησε το 1957, λίγο πριν την εξαγορά της Τerrot από την Peugeot.

Ευτυχώς για τη διατήρηση της ιστορίας υπάρχει σήμερα στη Γαλλία το κλαμπ των θαυμαστών αλλά και ιδιοκτητών των θρυλικών γαλλικών μοτοσυκλετών και σκούτερ, το Terrot Club de France, για να θυμίζουν την ιστορία, όπου βρήκαμε και κάμποσες πληροφορίες.