ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΝ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΝ…

Μe and my sisters…

 Νέα, σβέλτη κι όμορφη ψάχνει για τις προγόνους της στους δρόμους της πόλης. Μια μικρή, κομψή Vespa ταξιδεύει στην Αθήνα, βρίσκει το παρελθόν της και φωτογραφίζεται μαζί του.

 Στάση πρώτη: Έξω από το σουπερμάρκετ

Η Vespa LX 150ie 3V περιμένει για λίγο το αφεντικό της στο πάρκινγκ ενός σούπερ μάρκετ, μέχρι να ψωνίσει μερικά πράγματα για το σπίτι. Ξέρετε μια γνήσια Βέσπα – αφέντρα και κυρά – δεν ντρέπεται να πάει στην αγορά και να φορτωθεί με ψώνια. Είναι παιχνιδιάρα, αλλά και νοικοκυρά. Έξω από το σουπερμάρκετ σήμερα συναντάει την Piaggio Cosa 200, μια Vespa πείραμα, ένα μεγάλο στοίχημα της Piaggio στα τέλη της δεκαετίας του ’80 που πίστεψε ότι μπορεί να αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Κατά διαβολική σύμπτωση “γειτόνισσα” Cosa φοράει τα ίδια χρώματα – πράσινο ανοικτό μεταλλικό – σαν τη δικιά μας. Παραδίπλα μια λευκή Vespa, η PX 200 E που έκανε τη θεαματική επιστροφή της, κάνοντας πέρα την – υποτίθεται αντικαταστάτρια, επαναστατική, καινοτόμο για τα στάνταρ της Vespa – Cosa, επαναφέροντας την ορθή δομή των Vespa, με ρίζες από τα τέλη του ’70. Σε αυτή τη φωτογραφία έχουμε την ιστορία της Vespa, από το 1977 μέχρι σήμερα…

 Στάση δεύτερη: Μια νύχτα στον Κεραμεικό

Η νέα Vespa “χρυσόμυγα” παρκάρει δίπλα σε μια κλασικίζουσα ΡΧ 200. Η ΡΧ είναι γαλάζια και σχετικά νέα, έρχεται λίγο πριν το γύρισμα του αιώνα, αλλά είναι “φτιαγμένη” έτσι ώστε να τιμά το παρελθόν της. Το παλ γαλάζιο, τα “σίδερα” (δηλαδή τα χρωμιωμένα προστατευτικά) του φτερού και των καπακιών, τα άσπρα πλαϊνά των λάστιχων, το καρώ κάλυμμα των δύο -παρακαλώ- σε στυλ ’60s σελών, αποτίουν φόρο τιμής στο παρελθόν του θρυλικού σκούτερ. Έτσι όπως αρμόζει σε ένα σχήμα σύμβολο.

 Στάση τρίτη: Μια μέρα στα Εξάρχεια

Δυο ξαδέλφες δίπλα-δίπλα. Η πρώην και η νυν. Η άσπρη Vespa S150 με τον παλιό κινητήρα των δύο βαλβίδων ξεκουράζεται δίπλα στην πράσινη Vespa LX 150 με τον κινητήρα των 3 βαλβίδων. Οι διαφορές τους; Πολλές, αλλά εστιάζονται στην απόδοση των κινητήρων. Η νέα Vespa μοιάζει να φοράει κινητήρα 200 κυβικών, τόσο μεγάλη είναι η διαφορά της απόδοσης της σε σχέση με την παλιά στο άνοιγμα του γκαζιού. Έχει και μεγαλύτερη ζωντάνια σε όλο το φάσμα των στροφών, αλλά είναι πιο κουραστική στο “άνοιξε-κλείσε” του γκαζιού. Δίνει βαρύτερη αίσθηση και συνάμα είναι πιο άγρια, η άσπρη “S” είναι πιο γλυκειά, πιο εύκολη μέσα στην πόλη και τις αργές ταχύτητες. Η τελική της “S” ίσα που ξεπερνάει τα 105 χ.α.ω με υπομονή. Η τελική της νέας 3V φτάνει (στο κοντέρ) τα 120 χ.α.ω, ενώ το σημαντικότερο: καίει ένα ολόκληρο λίτρο λιγότερο στα 100 χιλιόμετρα βόλτας.

 Στάση τέταρτη: Απέναντι από το Νομισματοκοπείο

Κόντρες για το ποια είναι πιο όμορφη. Καλλιστεία μες το δρόμο. Η πράσινη LX έχει την τιμή να προέρχεται από πιο παλιά οικογένεια με ρίζες στο 1996 (ΕΤ4), ενώ η κόκκινη GTS 250, με το πιο χορταστικό, μεγαλύτερο σε διαστάσεις πλαίσιο και κινητήρα, αλλά και τους μεγαλύτερης διαμέτρου τροχούς είναι πιο νέα, αφού η γιαγιά της παρουσιάστηκε το 2003 (GT 200). Πόσο πολύ επηρεάζει το χρώμα πάνω σε μια Vespa; Η πράσινη Vespa δείχνει πιο “ψύχραιμη”, πιο απόμακρη και σοβαρή. Η κόκκινη Vespa πιο δυναμική και παθιασμένη…

 Στάση πέμπτη: Στην αυλή ενός σπιτιού

Τα μοναδικής σχεδίασης… οπίσθια μιας Βέσπας, παλιάς ή καινούργιας, πάντοτε δημιουργούν μια χημική αντίδραση στον εγκέφαλο. Το μάτι κολλάει και κάτι ξυπνάει μέσα στον παρατηρητή. Είναι εξαιρετικά εύστοχο το όνομα της Vespa, δηλαδή Σφήκα, γιατί το πίσω της μέρος παραπέμπει σαφώς σε κοιλιά εντόμου. Γιατί τα έντομα ονομάζονται έντομα; Γιατί έχουν στο σώμα τους τομές. Έτσι είναι και οι Vespa, με τομές, κοψίματα. Η μοναδική σχεδίαση της Vespa διαιρείται σε τμήματα: κεφαλή, θώρακας, κοιλιά. Ακούστε τώρα μια περίεργη, ενδιαφέρουσα σύνδεση μεταξύ των Vespa και των εντόμων. Τα έντομα είναι μακράν η πολυπληθέστερη ομοταξία του ζωικού βασιλείου. Οι Βέσπες από το 1946 μέχρι σήμερα έχουν να επιδείξουν μακράν τον μεγαλύτερο αριθμό μοντέλων από οποιοδήποτε άλλο δίτροχο στον κόσμο…